Strona główna -> Bogusława Lankamer

BOGUSŁAWA LANKAMER – ur. 8 stycznia 1954 roku jako piąte najmłodsze dziecko w rodzinie. Od najmłodszych lat wykorzystywała talent plastyczny, bardzo lubiła się uczyć i zdobywać wiedzę. W wieku 6 lat rozpoczęła naukę w Szkole Podstawowej w Łaszczowie. Do ósmej klasy chodziła już w Zamościu do Szkoły Podstawowej nr.5, gdzie mogła rozwijać swoje pasje artystyczne i  literackie. Kolejny etapem drogi edukacyjnej Bogusławy Lankamer było Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu. W 1973 roku zdała maturę. W czasie nauki poznała wiele ciekawych osób ze środowiska artystów-plastyków. Wówczas zainteresowała się literaturą i podjęła próby pisania. W latach 90-tych redagowała pismo wydawane przez Urząd Gminy w Łaszczowie „Głos Łaszczowa”. Uczestniczyła w nagraniu audycji w Katolickim Radiu Zamość w którym były prezentowane wiersze. Od kilku lat bierze udział w konkursach poetyckich




Wiersze Pani Bogusławy Lankamer


„Odnajdę wieczność w  kroplach rosy”

Wydawnictwo pokonkursowe

XXXVI edycji Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Jana Pocka

 

Wyróżnienie

„Za chlebem!”

Modliłaś się mateńko

Aby twoje dzieci

Nie musiały szukać lepszego życia

Gdzieś w nieznanym świecie

Nie pomyślałaś o wnukach

Były jeszcze małe

A już i one podrosły

I w świat – mówią, że za chlebem – pognały

Mają samochody i stroje markowe

Ale mówią tak jakoś

Jakby w obcej mowie

Jadą na zachód

Bo tam szybciej, bo więcej

Zabierają ze wsi i serce i ręce

A do naszych wiosek

Na nasze plantacje

Przychodzą pracować

Jakieś wschodnie nacje

Opuszczone domy straszą bezlitośnie

Daj nam Boże oczy sokole

Byśmy dojrzeli bogactwo pod naszym

Polskim niebem

 

„Wybór Wierszy”

 XV Konkurs Poezji Religijnej im. ks. prof. Józefa Tischnera

 

„Przepraszam Cię Boże”

Dziękuję Ci Boże za wszystko co dobre

Przepraszam za wszystko co złe

Za to, że słonko skrywało się często

Za ciężkie czarne chmury łez

Że kwiaty traciły barwę

I wiatr się zrywał

A miłość…

Nie było.

Szłam doliną ciemną

I ze strachu drżałam

A wiara?

- Zapomniałam

Przepraszam Cię Boże, że straciły sens

Nasze rozmowy

Dusza poczerniała z żalu

- Płakałam.

Przepraszam, że donikąd wiodły moje drogi

A nadzieja?

Pierwsza umierała.

A życie?

- Roztrwoniłam

Pomiędzy dni, godziny i chwile.

Przepraszam Cię Boże,

Że było ich za tyle

Za nie wykorzystane szanse - przepraszam

 

„Droga wśród pól”

Pokłosie X Konkursu Poetyckiego im. Stanisława Buczyńskiego

 

„Do tęczy”

Pobiegłam do tęczy sytością nabrzmiałej

Żywej soczystej

Zanurzyłam się cała w barw toni

Przejrzystej

Tiulem zielonym co mnie otula

Całą moją duszę całe moje ciało

Dzban pełen potoku

Z nieba po horyzont

Z szumiącego szczytu

Nabrałam oczyma błękitnych zachwytów

Różowe anioły to one jąkały

Sytości różowej do dzbana nalały

Jam go przytuliła do piersi płonącej

I zaraz wróciłam usiadłszy na łące.

Twórczość Ludowa

Kwartalnik Stowarzyszenia Twórców Ludowych

 

„Wspomnienie”

W moim sercu zachowałam

Kraj strzechy sczerniałej

Co roku łatanej

Złotymi snopami

I gniazdo bocianie

Na wiosnę śpiesznie naprawiane

Drewnianą kapliczkę

Zmurszałą szarą od kurzu

Co pochylona stała przy rozstajach

I nawet wróble o niej zapomniały

Ślubną skrzynię matki

I zeschły wianek mirtowy

I korale

Wielkie karminowe

Co nie zestarzały się wcale

 

„Odchodzenie”

 I wynieś mnie ziemio

Na wyżyny

Skąd widać cały świat

I horyzont mi odsłoń

Przysłonięty ścianą czasu

I krzewinami łozin

Nad rzeką daleko

Okno otworzę na niebo

Z gwiazdami

I świerszczy cykania posłucham

Teraz cisza – słucham Ciebie ziemio

Schylając się nisko

I drogę prostuję nieporadnie

Bo koniec może być bliski

I dłonie otwieram

I biorę po trochu

Z Nieskończonej Dobroci

 





 





Autor: Gminny Ośrodek Kultury

2016 Gminny Ośrodek Kultury w Łaszczowie